Periode 2: Innerlijk Licht en Geluk: Intuïtieve mandala's

Ik kon een periode moeilijk inslapen en had er een gewoonte van gemaakt om ’s avonds een moment te mediteren voordat ik naar bed ging. Zo leerde ik de dag loslaten en heerlijk slapen. Op een avond in oktober (2005) kreeg ik tijdens een meditatie een oproep van een vrouw. Haar energiebeeld kwam helder naar voren en ze nodigde me uit om haar op te zoeken. Hoewel ik nooit eerder zoiets had meegemaakt, was er geen moment twijfel in me. Nog diezelfde avond besloot ik naar haar op zoek te gaan.

Na een bijzondere zoektocht, vond ik haar. Ze was een Tibetaanse boeddhistische non in Nepal, Kathmandu. De ontmoeting raakte me in het diepst van mijn wezen. Een wit-gouden gloed ging door mijn lichaam en doordrong en omhulde alles. Een volkomen nieuwe beleving van mijn gevoelswereld en mijn waarneming van de Goddelijke essentie in Licht opende zich.

Deze ervaring was zo openend en ontwakend voor mij dat ik jaren nodig had om het te begrijpen. Langzaam begon deze vernieuwing te integreren in mijn dagelijkse leven.

Ik ervaarde dankbaar dat ik onderdeel was van een gezin, maar het bracht ook verwarring. Gelukkig was er een basis van liefde en begrip….. De tegenstrijdigheden, innerlijke doolhoven voelde ik zo diep, dit maakte me erg onzeker. In de natuur bracht ik graag vele uren door.

Met betrekking tot het schilderen voelde ik me niet meer zo gehecht aan uiterlijke realistische vormen. Ik wilde deze periode rechtstreeks uit mijn gevoel schilderen wat ik beleefde in mezelf en wat ik op een dieper niveau innerlijk ervaarde. Ik kwam meer los van het denken... Ik begon de eerste intuïtieve schilderijen met olieverf te schilderen, maar werd overgevoelig voor de oplosmiddelen van de olieverf en dat maakte dat ik op acrylverf over moest stappen. Gevoelsmatig begon ik meer abstract te schilderen en te onderzoeken wat ik met het materiaal kon. Zo gaf ik me over om harmonisch op te gaan in de stroom en intuïtief te gaan schilderen.

Ik was gewend om positieve reacties te krijgen op mijn realistische schilderijen….. maar mijn omgeving begreep de verandering in eerste instantie niet en ook het proces niet waar ik doorheen ging. Dat raakte me diep... 

Ik wilde schilderen vanuit mijn innerlijke stroom en diepe passie en ik wilde liever geen concessies doen en mijn creatieve expressie aanpassen aan de wensen van de omgeving. Zo besloot ik door te blijven schilderen en geen exposities meer te houden. Ik voelde de extase van geluk steeds dieper tijdens het schilderden en was blij dat er geen druk meer was om mijn werk te exposeren.  

Een deel van de schilderijen die hieronder staan afgebeeld zijn onderdeel van de serie Ananda, wat 'grootste vreugde of gelukzaligheid' en in het engels 'Bliss' betekent.